Dit kunstwerkje is een ruïne van albast, die vol zit met zandaders en grijsgekleurde brokken. Het is een halve poort, in de “toren” vage gotische ramen. Die herinneren me aan de prachtige albasten ramen in kastelen in Spanje en Portugal. Veel stukken zijn onbewerkt, prachtig geaderd albast. De schoonheid in het vergane, in de afbraak, in dingen die verkeerd gaan, maar waar iets moois uit kan ontstaan….., bewerkt tijdens de hoogtijd van corona.
Ruïnes zijn bij mij onlosmakelijk verbonden met klaprozen: een ruine bij Rome, waar ik jaren geleden heb zitten aquarelleren, staat nog op mijn netvlies en ik heb dat beeld vele malen in Spanje en Portugal herbeleefd. Daarom heb ik er klaproosjes van kunstzijde bij maakt, die zich tussen de voegen laten zien, buiten proporties mooi…… Gemonteerd op een houten ondergrond van 2 cm hoog.